یک اشاره ی کوچک

فقط یک لحظه

...:: میخواهم تا آخر عمرم نیوشای راز تو باشم ::...

       این منم که مو به مو در آئینه پیر میشوم...

اشکی روی گونه ام می غلتد....

                                        پروای نهان شدن ندارد ....

ــ اما چرا آهنگ شعرهایت تیره

و رنگشان

                  تلخ است ؟

ــ وقتی که بره ای

                      آرام و سز به زیر

                            با پای خود به مسلخ تقدیر ناگزیر

                                                                نزدیک میشود...

                         زنگوله اش چه آهنگی دارد ... ؟؟؟

                                            شادم....

زیرا

یک سطر در میان

                                        آزادم !!!؟؟؟

و میتوانم

    هرطور و هرکجا که دلم خواست

                                                     جولان دهم...!!!

ــــ در بین این دو سطر ـــــ

                                                                                    (قیصر امین پور)  

آن آفتاب صمیمی / آن معود مهربان / که قرار است روزی بیاید

و نقش رنج را از آرنج ما پاک کند... / پس کی میاید ؟؟؟

بیا که من اینجا از نوازش چون آزار ترسانم... زِ سیلی زن...زِ سیلی خور...از این تصویر بر دیوار

ترسانم !!!